CHOROBA LEŚNIOWSKIEGO-CROHNA PRZYCZYNY OBJAWY ŻYWIENIE W CHOROBIE

Choroba Leśniewskiego-Crohna należy do chorób przewlekłych, zaliczanych do nieswoistego zapalenie jelit, przez co jest dolegliwością bardzo uciążliwą, ze względu na często nawroty, które występują u każdego w sposób indywidualny. Choroba prowadzi do znacznego upośledzenia funkcji układu pokarmowego, czego efektem jest niemożność dostarczenia organizmowi niezbędnych składników odżywczych, co skutkuje spadkiem masy ciała i niską odpornością układu pokarmowego, dlatego bardzo ważną rolę gra w tej przypadłości prawidłowa dieta. Nie ma tej jednej prawidłowej, każdy organizm będzie tolerował co innego, dlatego ważne jest słuchanie samego siebie, swojego ciała.

Znany warszawski chirurg prof. Antoni Leśniowski 100 lat temu opisał nieprzyjemne, trudne do opanowania dolegliwości trawienne zaobserwowane u niektórych pacjentów. Blisko 30 lat później zespół amerykańskich naukowców, nieświadomych polskiego odkrycia, opublikował pracę dotyczącą identycznego schorzenia. Na pierwsze miejsce alfabetycznej listy badaczy dostał się Burrill Bernard Crohn, który był tylko asystentem podczas amerykańskich badań.

CZYM JEST CHOROBA LEŚNIOWSKIEGO-CROHNA

Choroba Leśniewskiego-Crohna jest to stan zapalny jelit, który powstaje z niewyjaśnionych do tej pory przyczyn. Zapalenie może obejmować dowolny odcinek jelit, od jamy ustnej aż po odbyt, gdzie choroba atakuje tylko wybrane odcinki, resztę pozostawia bez zmian. Przeważnie zapalenie lokalizuje się w końcowym odcinku jelita cienkiego czyli tzw. jelicie krętym lub początkowym odcinku jelita grubego. Charakterystyczną cechą tej dolegliwości jest jej przewlekły przebieg z okresami zaostrzeń i złagodzenia objawów oraz obecność nacieku zapalno-wytwórczego, dotyczącego całej grubości ściany jelita w określonym miejscu. Często też na błonie śluzowej powstają owrzodzenia. W przebiegu choroby tworzą się odczyny zapalne na zewnątrz jelita, które prowadzą do powstawania zrostów i różnych tworów guzowatych, co w konsekwencji powoduje zwężenie jelita i problemy w przechodzeniu treści jelitowej. Chorobę Leśniewskiego-Crohna najczęściej diagnozuje się u młodych kobiet, między 15 a 30 rokiem życia, choć objawy choroby mogą wystąpić również w przedziale 60-80 lat. Choroba Leśniowskiego-Crohna występuje również u dzieci.

PRZYCZYNY

  • predyspozycje genetyczne
  • nieprawidłowa budowa mikroflory bakteryjnej jelit
  • nagły spadek odporności wywołany np. infekcją wirusową czy bakteryjną
  • palenie papierosów
  • stosowanie antykoncepcyjnych tabletek hormonalnych
  • stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych
  • dieta obfitująca w nasycone kwasy tłuszczowe i cukry oczyszczone

OBJAWY

  • bóle brzucha, zazwyczaj niespecyficzne, budzące ze snu, o kolkowym lub wrzodowym charakterze, nasilające się po jedzeniu i wypróżnieniu
  • bóle brzucha zwykle z prawej strony na dole
  • guz zlokalizowany w prawym dolnym kwadrancie jamy brzusznej
  • biegunka
  • wzdęcia brzucha
  • wodniste stolce z domieszką śluzu
  • smoliste stolce
  • niedokrwistość
  • stany gorączkowe
  • krwawienia z odbytu
  • brak łaknienia
  • nudności i wymioty
  • spadek masy ciała
  • szczeliny odbytu
  • ropnie okołoodbytnicze
  • uczucie ogólnego zmęczenia

OBJAWY ZE WZGLĘDU NA LOKALIZACJĘ CHOROBY

  • końcowy odcinek jelita krętego – na początku objawy występują dość dyskretnie, pojawić się może anemia lub temperatura o nieokreślonym pochodzeniu. Zazwyczaj jednak dominuje ból brzucha oraz biegunka. Ponadto u niektórych chorych można wyczuć guz, który zlokalizowany jest w prawym dolnym kwadrancie jamy brzusznej. Gdy choroba zaczyna zajmować duży obszar jelita cienkiego dochodzi do zespołu złego wchłaniania i wtedy może dojść do awitaminozy, niedokrwistości oraz zaburzeń elektrolitowych. Po pewnym czasie osoba chora jest niedożywiona i dochodzi do wyniszczenia organizmu.
  • okolice odbytu – choroba objawia się występowaniem owrzodzeń, przetok okołoodbytniczych oraz ropni. Zmiany te u dużej grupy chorych występują z zajęciem jelita grubego.
  • jelito grube – zajęcie tej okolicy objawia się najczęściej biegunką oraz bólem brzucha.
  • objawy pozajelitowe –  bóle i obrzęki dużych stawów, różne powikłania skórne, stany zapalne spojówek lub tęczówek oraz afty w jamie ustnej.

JAK ROZPOZNAĆ CHOROBĘ

  • poprzez badanie krwi OB I CRP
  • USG jamy brzusznej
  • gastroskopia lub kolonoskopia
  • RTG jamy brzusznej
  • tomografia jamy brzusznej
  • rezonans magnetyczny

ŻYWIENIE W CHOROBIE POMOC PRZY ŁAGODZENIU OBJAWÓW

  • zwiększ ilość pożytecznych bakterii w przewodzie pokarmowym, poprzez przyjmowanie probiotyków, które pomagają rozwijać się bakteriom, a także pomagają utrzymać im odpowiednie warunki dla życia.
  • wybieraj pokarmy o łagodnym smaku i półpłynnej konsystencji tj. gotowaną marchew, biały ryż, duszone jabłka
  • jeśli cierpisz na biegunkę i ból brzucha, unikaj jedzenie ostrych potraw i pikantnych przypraw, które tylko pogorszą sprawę
  • w czasie nasilenia choroby jedz mniej błonnika, gdyż może on powodować bolesne wzdęcia
  • jedz mniej tłuszczów, gdyż smażone potrawy, tłuste mięso i inne tłuste przysmaki mogą wywoływać skurcze jelit, czego efektem będzie silniejsza biegunka
  • w tej chorobie często nie trawi się laktozy,a więc gdy po spożyciu produktów zawierające laktozę masz wzdęcia i uczucie rozpierania, unikaj mleka i jego przetworów przez kilka dni, jeżeli objawy ustąpią możesz podejrzewać, że cierpisz na nietolerancję laktozy

  • podobnie jak w przypadku laktozy, podczas tej choroby organizm może także nie tolerować glutenu, dlatego jeśli po zjedzeniu produktów, w których on jest, poczujesz się źle, warto również odstawić gluten
  • zaleca się jedzenie łatwostrawne tj. drobne kasze, makarony, ryż, ziemniaki, a także warzywa i owoce, mięso drobiowe, ryby, jaja, masło, oleje roślinne.
  • z diety należy także usunąć produkty takie jak: margaryna, warzywa wzdymające, czekolada, czerwone mięso, kawa, herbata oraz napoje alkoholowe
  • warto przyjmować witaminy z grupy B, w tym bardzo ważnej witaminy B12, a także witaminy D, jak również żelaza, cynku, czy kwasu foliowego
  • posiłki powinny być regularne i częste (4-6 w ciągu dnia), w razie potrzeby miksowane lub przecierane
  • bardzo ważne jest aby w ciągu dnia dostarczać  od 2500 do 3000 kcal energii do organizmu, gdyż stan zapalny, gorączka i zwiększony katabolizm komórkowy sprawiają, iż podwyższa się zapotrzebowanie organizmu chorego na energię.

Źródło: j-elita.org.pl ”choroba-lesniewskiego-crohna”, medonet.pl ”choroba Leśniewskiego i Crohna”, opiekanadchorym.pl ”żywienie w chorobie Leśniewskiego-Crohna”.

Posted by Ola

Udostępnij!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Przewiń do góry
Translate »